Συνεντεύξεις

Ο Ανδρέας Πλεμμένος, κωφός καλλιτέχνης και ακτιβιστής, μετατρέπει τις προκλήσεις της ακοής σε δημιουργία, προωθώντας την ορατότητα των ΑμεΑ και την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία και τον πολιτισμό.

Πορτρέτο άνδρα με κοντά γκριζόμαυρα μαλλιά και ελαφρύ μούσι, ο οποίος κοιτάζει προς την κάμερα. Φοράει πολύχρωμο πουκάμισο με γεωμετρικό σχέδιο και σκουλαρίκι στο αριστερό αυτί. Στο φόντο διακρίνεται εσωτερικός χώρος με χαμηλό φωτισμό.
Photo by: Andreas Papakonstantinou / Tourette Photography

μιλώντας στο NEWS 24/7

Η καθημερινότητά του στην Αθήνα δεν είναι πάντα εύκολη: η πόλη συχνά παραμένει ακουοκεντρική, με ελλιπή οπτικοποίηση πληροφοριών και περιορισμένη προσβασιμότητα, από τα ταμεία και τα πεζοδρόμια μέχρι τις δημόσιες υπηρεσίες.

Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με τον Πάνο Κωδωνά πως είναι η ζωή στη Αθηνά ως Κωφό άτομο.

μιλώντας στο NEWS 24/7, αναδεικνύει τα καθημερινά εμπόδια, αλλά και τη δύναμη της κοινότητας των Κωφών, την ανάγκη για ουσιαστική συμπερίληψη και τον ρόλο της εκπαίδευσης στη νοηματική γλώσσα.

  • Ανδρέα, μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για εσένα και τη ζωή σου; Με τι ασχολείσαι, πράγματα που θέλεις να μοιραστείς για το πρόβλημα με την ακοή επίσης;
  • Πώς είναι για εσένα η καθημερινή ζωή στην Αθήνα; Ποιες δυσκολίες και ποιες ευκολίες συναντάς;
  • Ποια είναι η σχέση σου με την κοινότητα των κωφών στην Αθήνα και γενικότερα στην Ελλάδα;
  • Υπάρχουν περιοχές ή καταστάσεις στην πόλη όπου αισθάνεσαι περισσότερο «αόρατος» ή αποκλεισμένος;
  • Πόσο προσβάσιμη θεωρείς ότι είναι η Αθήνα για ένα κωφό άτομο στην επικοινωνία του με τους άλλους;
  • Στις δημόσιες υπηρεσίες, στα νοσοκομεία, στις μετακινήσεις -βρίσκεις βοήθεια ή συχνά πρέπει να αυτοσχεδιάζεις;
  • Θεωρείς ότι υπάρχει επαρκής ενημέρωση του γενικού πληθυσμού για τη νοηματική γλώσσα και τις ανάγκες των κωφών;
  • Πώς είναι η κοινωνική ζωή ενός κωφού ατόμου στην Αθήνα; Υπάρχουν χώροι ή δραστηριότητες όπου νιώθεις πραγματικά συμπερίληψη;
  • Ο πολιτισμός -θέατρο, κινηματογράφος, εκδηλώσεις- είναι προσβάσιμος για εσάς; Τι θα ήθελες να αλλάξει;
  • Πόσο εύκολο είναι για ένα κωφό άτομο να βρει δουλειά ή να σπουδάσει στην Ελλάδα;
  • Έχεις αντιμετωπίσει διακρίσεις ή παρεξηγήσεις λόγω του γεγονότος ότι είσαι κωφό άτομο στον επαγγελματικό χώρο;
  • Πώς πιστεύεις ότι σας αντιμετωπίζει η κοινωνία; Υπάρχει πρόοδος τα τελευταία χρόνια;
  • Αν είχες τη δυνατότητα να αλλάξεις ένα πράγμα στην πόλη για να γίνει πιο φιλική προς τα κωφά άτομα, ποιο θα ήταν αυτό;
  • Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τη νοηματική ή δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με ένα κωφό άτομο;

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στη συνέντευξη στο NEWS24/7

Άνδρας στέκεται χαμογελαστός μπροστά από μεταλλικό ρολό καταστήματος καλυμμένο με πολύχρωμα γκράφιτι. Φοράει μαύρο παντελόνι και μπλούζα, καθώς και κοντομάνικο πουκάμισο με γεωμετρικά σχέδια σε πορτοκαλί, λευκό και μαύρο. Έχει τα χέρια στις τσέπες και το ένα πόδι λυγισμένο.
Photo by: Andreas Papakonstantinou / Tourette Photography

Με αφορμή για το μηνά υπερηφάνειας. Μοίρασα προσωπική σκέψη και εμπειρία γύρω από την ορατότητα, την αποδοχή και τη διεκδίκηση δικαιωμάτων, σε μια πολυφωνική αποτύπωση της σύγχρονης πραγματικότητας. Θα βρείτε εδώ στο NEWS24/7.

Από τα γεγονότα του Stonewall το 1969 έως τις σύγχρονες μορφές ακτιβισμού και κοινωνικής κινητοποίησης, το Pride παραμένει ένας συμβολικός αλλά και πολιτικός χρόνος, που αναδεικνύει τόσο τις κατακτήσεις όσο και τις εκκρεμότητες.

Σήμερα, το 2026, ο μήνας αυτός εξακολουθεί να αποκτά διαφορετικό νόημα για κάθε άτομο της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, ανάλογα με τις προσωπικές εμπειρίες, το κοινωνικό περιβάλλον και τις καθημερινές συνθήκες ζωής. Για κάποια πρόσωπα αποτελεί χώρο γιορτής και ελευθερίας, για άλλα μια υπενθύμιση δυσκολιών που παραμένουν, ενώ για πολλά άλλα λειτουργεί ως στιγμή αναστοχασμού γύρω από την έννοια της ορατότητας και της αποδοχής.

Αν θέλετε να δείτε και την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα των κωφών, μπορείτε να βρείτε εδώ

Comments are closed.